Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

Dilim....
Sözlerimden değil...
Senin sözlerinden yanarken....
Gönlüm....
Gözlerimden değil...
Senin gözlerinden yanarken...

Güneş üstüme doğuyor..
Artık o benim güneşimdir....
Yeter ki..sen gölge etme..
Ben istemez isem..
Güneş..bir daha doğmaz bile..

Benim gönlüm,
Bir yün mağazası gibi...
Vitrinlerinde
Her renkte yün var...
Çile...çile...

Benim...
Neyim vardı ki...
Benim diyeyim...
Ellerim mi?
Dillerim mi?
Onlar....ki...

Yağmurlar...
Saçlarına düşüyordu...
Damla...damla...
Benim için....
Zülüflerin ucunda
İncileniyordu...

ellerim benimdi..,
aldığım zaman değil...
verdiğimde...!

nefesim benimdi..,
verdiğim zaman değil...

Ateş....
yaktıkça....
Gönül...
yandıkça...
Daha çok...
ister....

Esinler...
Nereden eserler...
Bilinmezdi...

Esinler...
Senin içinde...

Gecenin
Ortalarına doğru
Karanlıkları yırtar gibi
Şimşekler
Ansızın doluverdi
Gözlerimin içine...

El....elleri...
Göz...gözleri...
Nefes...nefesleri...
Ya...ellerde...
Ya...kendinde bulur....