Feyzullah Kara Şiirleri - Şair Feyzullah ...

İnsanız sonuçta hata yaparız
Önemli olan şey hatasız olmak
O da mümkün değil beşer şaşarız
Olduğun gönülde ebedi kalmak

Bir söz ile insan dünyaya küser

Ömrünü harcadığın hani hayaller nerde
Pamuk şekeri gibi eriyor durduk yerde

Bir lokma ekmek verip yıllarını çalanlar
Ardından konuştular ne yalan ne dolanlar

Haktan başkasından istemedik ki
Bir ona eğilir başımız bizim
Gönül sofrasında zenginiz belki
Yoklukla kaynıyor aşımız bizim

Ne hırsımız vardır ne de ihtiras

Hayat adım adım intikam alır
Geçmişi aratır her pencerede
Belki de sevdadan buğu kalmıştır
Kapatıp gittiğin bir pencerede

Bazısına çekmiş siyah perdeyi

Aynı musıkinin,
Farklı notalarıyız seninle.
Bakan hep;
Farklı dolaplarında görür
Portelerin...
İki notayı aynı dolapta

Ayrılıktan mıdır nedendir bilmem
Sensiz geçen günü günden saymadım
Elinden başkaca ele eğilmem
Elini öpmeğe ben hiç doymadım

Şimdi tek teselli bu not defterin

Vicdanım kavga ile bir sükut arasında
Kapandı yine gözüm ruhum senin yasında

Apansız bir acıyla kalınca muallakta
O içli sesi duydum yapayalnız yatakta

Hani susuz toprak bekler ya yağmur
Elimi açmışım belki yağarsın
Çatlamış bedenim sensiz kavrulur
Görüpte halimi belki damlarsın

Sevgi çöllerinde vaham olursun

Nasıl ki bir yıldız kayar ufkunda
Anla ki ben yine seni yaşarım
Halesi boşluğu her yarışında
Derinden süzülür sana yaşlarım

Gündüz ağlayamam yıldızlar saklı

Sana açtım kalbimin yas tutan kapısını
İster sevgi de buna ister aşk koy adını
Kuruyan yaprağımın sen yeşerttin dalını
İster sevgi de buna ister aşk koy adını

Sevginle yıldızlara kucak açtı gözlerim