Gideceksin biliyorum
Seni zorla hiç tutamam
Aynı yerde kalıyorum
Adını hiç unutamam
Belki dilin veda eder
Sensizken gecelerde dinmeyecektir korkum
Sanki hayat yolumda düzlük bile uçurum
Anladım gelmeyecek ne bir tek kul ne de el
Elim her uzanışta kalbim ödüyor bedel
Gözlerini yumma hiç toprakta yatamazsın
Sen uyusan uyusan tek kalbimde uyursun
Ayaz olurmuş korkma yüreğimde donmazsın
Sen uyusan uyusan tek kalbimde uyursun
Dokunamaz orada sana yabancı eller
Ne anımız vardı ne konuşmamız
Yazık geçip gitmiş boş yere zaman
Başka elde değil bu ayrışmamız
Kendi elimizmiş bizi ayıran
Sanki son gibiydi gördüğüm o an
Uçurdu gönlümden kelebekleri
Şu gönül bahçemin desenleriydi
Herbiri ruhumun gözbebekleri
Hayat kaynağımın birer feriydi
Aradım izini hep sağda solda
Ne ilk kavuşma bu ne son ayrılık
Zannetme ki yerin hiç dolmayacak
Uğrunda bir zaman yanan şu aşık
Kendine güneş mi bulamayacak
Sana sevgi veren gönlü yıkarsan
Sevmek suçsa sayın hakim
Suçum sabit asın beni
Zararsızdır benim sevgim
Suçum sabit asın beni
Kalbime gem vuramadım
Dünyamda azaptayım yansam yine közünle
Gelemezsin bilirim beklerim hep hüzünle
Gelmek mi istemezsin kalmaktan mı korkarsın
Hala içimde benim sessizce yas tutarsın
İçinde bir matem saklarcasına
Her akşam ufkuma gelir gibisin
Kalbim hüzünlenir baktıkça sana
Gözlerimde yaşı bilir gibisin
Sende tevazuun en yücesi var
Ne zaman ben sana dönsem sırtımı
Sanki yüreğime bir hançer batar
İstesem de gönül bulmaz rıhtımı
Engin denizlere hep demir atar
Sakin gecelere ki hasretiz de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!