Gel de çöz attığın bütün bağları
Yıllar yumak yumak aylar kördüğüm
Ha kış yaşamışım ha da baharı
Geçmiyor sevdiğim sensiz bir günüm
Titrerim kalbimden darda bırakma
Düşerken saçıma hazan akları
Beni sevdiğini ne bileceğim
Hayat takviminden son yaprakları
Koparıp köşeme çekileceğim
Gözümde yaşlarla öyle derinden
Yüreğimi yıkıp geçtin
Sebepsizce ithamlarla
Oyunmuşum senin için
Yazdım onu bir kenara
Bendeki kalp taş mı sandın
Elimizde olmayan korkuya kapılmışız
Ne oldu bize böyle biz niye ayrılmışız
Sebepsiz karşılıklı bilmeden darılmışız
Neydi bize dur diyen ne adım atabildik
Korkumuzun içinde yaşadıkça irkildik
Bana elem veriyor sensiz bir anım bile
Yetmedi mi yıllardır çektiğim bunca çile
Şimdi tam buldum derken kavuşmamız nafile
Yetmedi mi yıllardır çektiğim bunca çile
İki kelam edeyim izin ver bana dinle
Ağlayarak uyandık aydınlık sandık her yer
Meğer kör karanlıkmış hızla geçipte giden
Zaman dedikleri şey doymaz içer de içer
Sanki bir sülük gibi canı emer ömürden
Kimi gün yüze güler kimi günse ağlatır
Gönlümce gezindim gül bahçesinde
Hiçbir gülde senin kokun yok imiş
Başkası yaralar har pençesinde
Sultanım dikenin okun yok imiş
Mecnunun dermanı Leyla elidir
Gözlerin nemliydi veda ederken
Demek ki bitmemiş sende sevgiler
Hani diyordum ya vakit çok erken
Boşa geçmiş yıllar hep birer birer
Belki çok sevmekten belki de kinle
Üç Nokta Gibiydik
Devamı olsa da bir yerde duran
Bilmedik ne vardı ne yazar sonda
Yaşanmamışlar ki neyi anlatsan
Üç nokta gibiydik bir paragrafta
Zamansız bir ayrılık zamansız bir özleyiş
Bir gönülde bekleyiş bir gönülde kaygı var
Hasret ağaçlarında umutsuzca yeşeriş
Yeşeren her yaprağı yine umut sananlar
Derken hoyratçasına acı bir rüzgar eser
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!