Hayatın çaresizlik koltuğundan kalktım bugün
Aynaya baktım,
Gözlerime oturmuş ufak bir kız çocuğu
Bugün ben o kız çocuğundan daha ufaktım
Bugün başım okşansa
O kız çocuğundan daha çok cıvıldardı ruhum çünkü…
Gündüz gözyaşını siler.
Geceden giden gitmiştir,
Gündüz hep umutludur.
Gündüz hep gözyaşını siler gecenin,
Sonu ondan gelse bile.
Beceremedim,
Eksik bıraktım birçok şeyi,
Ya da bende mi eksikti bir şeyler?
Bilemedim,
Bunu da bilemedim...
Doğrular mıhlanmış dururken fikrimde
Umut beslemem bir daha..
yeterince yoruldum. tükendim .
hayatımın bir kenarı çiçekli olsun, orası da benim olsun... başkalarının yapma çiçekleriyle dolu hayatım olacağına kendime ait bir minik köşesi olsun hayatımın ..
her doğan güneş umudu olsun, her dokunan yağmur biraz daha büyütsün onları..
her çarpan fırtınada biraz daha güçlensinler! her kopan yaprakta ağlamasınlar ...
sonbaharın ardı kış , kışın ardı bahardır, her şeyde bir hikmet vardır bilsinler.
Giden en fazla gölgesini götürür yanında ;
Sen neden umutlarımı götürdün ?
Giden en fazla yollara bırakır izini ;
Sen neden ruhuma bıraktın ?
Giden en fazla elini sallar veda ile ;
Sen neden yüreğimi salladın ?
Gitmek zorundayım...
Tutamadığım ellerinden,
İçinde kaybolduğum,
Ama beni göremeyen gözlerinden.
Gitmek zorundayım,
Arafta bırakan, bulanık cümlelerinden.
Gönül perdem bir sana aralı
Işık ol süzül , rüzgar ol es
Sen neredeysen ruhum oralı
Sen ol gönül hâneme ses...
Gözbebeklerindir sevdamı saklayan karanlık,
Gözlerinde büyüyor artemis çiçekleri...
Ve mavi kelebekler uçuyor bakışlarında,
Sen görmüyorsun...
Ufuklardan tutup da silkeledim geceyi,
Gözlerin düştü yeryüzüne.
Umutlarımı bağlayıp kanatlarına,
Bir kuş uçurdum sen diyarlarına.
Bir gül bırakarak hasret mezarlarına,
Bin kanat sesi bıraktım yalnızlık duvarlarına.
Fezâları yırtarak kanatlarıyla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!