Ağladım;
Dualarıma salâvatlar sürdüm,
Ruhumun oluklarından akıp gözlerimde bekler,
vuslat hasretiyle kaynamış gözyaşlarım.
Akar da beklerim,
Üzerimde bir Züleyhâ bekleyişi,
Boşluğa düştüm ;
İçim ne kadar derinmiş
Her şey oradaymış meğer
Ben eksikmişim,derken ben eksilmişim
Tamamlamadım ben beni,
Hâlâ düşüyorum
Zincirdir bileklerimdeki
Ama ben bağlı değilim hiçbir fani uca
Boğazımda düğümlenir halkalar
Ama ben ağlayamam hiçbir fani sonuca
Ezilmeyeceğim,
Kayboldum ben benden,
Kendimi bulmaya geldim buraya
Biliyorum ki;
Bu şehir sen kokuyor hâlâ
Ve sen varlığıma açılan penceremsin.
Gözlerinde soluyabildiğim mübremsin.
Bir renk düşün, asil kanımızın en kırmızısından
Bir ay yıldız düşün ki beyazın da beyazından
Hezeyanı kabullenmiş bir hava, soğuğun en ayazından
Dalgalansın engin seller gibi, öfkesi vatan sızısından!
Kasvetli bir gökyüzü, mermi yağdırır olmuş her yeri
Can kırıklarım batıyor hayallerime,
Heveslerim ağlıyor geçmişin kucağında.
Geçmişimden çok üşüyorum,
Isınamıyorum şimdi'lerin ocağında..
Mezar taşları mıydı duyan, tüm ezâları
Yoksa ruhum mu fısıldamıştı taşlara?
Severim seni;
Ruhumun takvim yapraklarındaki bir şiir gibi
Günler geçer, yapraklar dökülür
Sen kalırsın ruhumda,
Karanlık ülkede apaydınlık bir şehir gibi...
Yağmurdan kaçarken gözlerine tutuldum,
Bir dünya isterim,
Çocuk gülüşleri yankılanmalı göklerde,
O yankılar bulutları doldurmalı bir de
Tüm dünya o bulutlarla ıslanmalı sonra,
O vakit dünyada pas da kalmaz kir de...
Her damlası ümit yeşertir yüreklerde
Gözlerini seviyorum cantanem...
Çünkü onlar çocukluğumuza açılan iki penceredir
O denli ihtişamlı, ve alabildiğine güzeldir..
Sen orada;
tüm sâfiyetleri utandırırcasına gülümsüyorsun.
tüm renkleri soluk bırakırcasına
Bileklerime neşter vurmamışsam,
Dileklerime vurmuşum demektir.
Başıma namluyu dayamamışsam,
Heveslerimi vurmuşum demektir.
Ölüm bir nefes kadar yakın bazen,
Elimle dokunacak kadar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!