Yokluğunda yalnız kalırım sandım ;
Ortada ben bile kalmadım...
Yokluğunu yaşamak; yaşayamamakmış
Gidişin nefesimi kesince anladım
Çekerdim sancısını beni yalnız bıraksaydın
Sen beni bırakıp gitmedin,
Yoruldum başkalardan
Kendi gökyüzüme başkaların bulutlarını taşımaktan.
Yoruldum
Baharlarıma gözlerimin nemiyle yabancı olmaktan,
Sol yanıma sözlerimin demiyle yalancı olmaktan.
Gözlerim başkalardan bakar,
Sen ; okuduğum en güzel şiirsin bil,
Gel de mısra mısra yüreğime dizil
Yüreğim ; parçalanmış
lakin okunmamış bir kitaptır
senden başkasına açmadığım
Senden başka okuyamaz onu hiçbir dil...
Derdimle dertlenir misin ey yolcu !
Riyâlarını kapı dışarı edebilir misin?
Bin bir asır öteden tebessümler taşır mısın yanaklarıma..
Çocuk yanımı sahiplenir misin ey yolcu!
Dünyanın da yaşanabilecek
bir yer olduğunu bana öğretir misin...
Bugün öylesine düşündüm ki,
Zihnimin pencereleri kırıldı
İçeriye ne varsa girdi,
Ama zihnimden gram bir şey çıkmadı dışarı.
Kapıyı zorladım ben çıkayım buradan diye,
Hatalarım kapıyı kilitlemiş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!