Fazla Noksan Şiiri - Seçil Bozer

Gırtlağımdan çıkan nefes rüya sanrısı
Ayaklarım kök salamamış
Derim kötü derim yapışmış

Salt duygum
Kah uyanış peşinde
Kah özgürlük savaşında

Gülemediler bak
Bunu da anlayamadılar zanlımca
Yalnız kalsalardı aslında öğreneceklerdi

Görmek için hiç kapatmadılar gözü
Fazla mutlulardı
Fazla noksandı

Kalbe sağır fısıltıya kulak verdiler
Her kalıpta şekil aldılar
Sonuca odaklanıp güzelliği kaçırdılar

Kadarı bıraktıklarıydı
Bilemediler ederi
Gözü görende sandılar kabahati

İnsanoğlu insan olmadı.