Ah Bu Ben! Şiiri - Seçil Bozer

Sol gözümden sağıma damlayan yaş doğurgan İçimde ölü çocukla gülünç yaşam masallarına inanan Bozkır dayanıklılığı ile alt edilmez çağdaş soyluya baş eğdiren
_İnsanlara kötü şeyler fısıldayan o sinsi vesvesecinin şerrinden yalnız sana sığınan Soğuk vurdu düşlerime gülüşlerim kırağı

Ah bu ben!

Gül dibine dua eken biraz acemi biraz matrak biraz beyaz biraz kutsal çokça iyimser hala deli çatı katında oturur balkonu hasır sepetli şikayetçi alt komşum camına düşüyormuş kuş pisliği bir mahur olur gözleri gaddar akşamüzeri
_gecenin karanlığından şeytanın şerrinden yalnız sana sığınan çiçeğim kuytuda kaldı güneş görmüyor

Ah bu ben!

Göz hakkımdır der çağla toplar ağaç dalında haylaz sonsuza varmadan anlam arar zamanın boyutlarında abdal insan soyunun oğlunu da büyütme be muallim ruhu diyorum yük olmuş karıncaya ürkütmeden dalda kuşu dönüşür kozasında
_ tövbeleri kabul eden yalnız sana sığınırım bir taraf olmaktan bertaraf oldum