Gönül Bahçesi Şiiri - Seçil Bozer

Ruhu akmaya karışmaya başladı
Her gün biraz biraz daha gönül bahçeme
Tutkulu parodiler dinliyor artık safderun zambaklar
Sonsuzluğu içine çeken leylak pekte mutlu
Ve tükenmez o dilbar tümceleri
Can suyu oluyordu dilhun topraklara kök salan karanfile
Şapkasız korkuluğun gücü yetmedi dalına konan kuzguna
Yabanıl otlar hiç kimsenin kimsesi artık
Balçık dünyadan ümidini kesen kır çiçeklerini kıskanmaya başladı gökkuşağı
Zemheride gülde bitti bağımda
Dolambaçlı yollar üç vakte baharda gelir arkadan
Hep bir daldan sevda sürüyorlar yüzüme gözüme
Şimdi derin bir nefes al sen kokuyor bağım bahçem