Fatma Koyuncu Şiirleri - Şair Fatma Koyuncu

Kalemim üşüyor bu gece
Seni yazamıyor mürekkebim
Sanmaki unuttum seni
Kelimelerim sensiz yüreğim kimsesiz
Hani deli sevdan varya beni hapseden
İsde ben onu çok özledim.

Gün yine sabaha kavusdu sessizce
yeni gün yeni umutmuş bekleyene
bir hikaye daha yazacaksın gün boyunca
belki başrollerinde sen olacaksın
belkide senden çok uzak daki
ama ayni kaderi paylaşacaksın ne acı

her veda bir şeyler götürür içinden
kimi zaman giden bir arkadaş
bazende bir sevgili
getirdikleri kalır ama ya götürdükleri
bazen umuttur giden
bazende gözünde yaşadığın hatıraları

Gidiyorum sessiz ve bitkin
Hani o kırdığın yüreğimle birlikde
Ne söylediğim sözlere inandın
Nede seni seven bu kalbe
Olsun ne yapalım kaderimde buymuş isde
Zaten uzun zamandir yoktum sende

yine seni soludum bu gece
belki rüyama gelirsin diye
bakışlarını su gibi içdim
hatıralarınla sevişdim
gözümü gözüme yummadan
sabaha eriştim

ne çok yanıldım bu hayatta ne çok yıprandım
nefes almayı bile yaşamak saydım
baharlar yeşerttim gönlümde
avundum bazenyanlizligimla bile
bir çift göze değildi benim susuzumlugum
ama bunu anlatamadım

gözlerin yargıç ben ise sanık oldum ey yar
bir takdilo tuşunda yazıldı aşkımızın romanı
şahitler kağıtlar ve sözlerimiz oldu
sevdamız bir nehir olup coşku
cezam ne diye sordu dillerin
cevab in kesin ve net oldu

Adin söylenmez bir hikaye bende yarim kalan
Uykusuz gecelerimde arkadaslik eden bana
dile dökülmemiş ama delice yaşanmis
gözlerde baslayip huzur bulduran
delice yakan bir çift göz ile delice atan bir kalp
ve gizli duygularin en kutsal emaneti

seni sana yazmak kolaymı sevgili
kelimeler yetmiyor mısralarım susuyor
bazen can oluyorsun nefes aldıran
bazende dostsun omuzuna yaslayan
saatlerce konuşup hiç bıkmadan
umutlar kurup hayallerimize katan

Keşke bir kere bakabilseydim gözlerine
anlatabilseydim seni ne çok sevdiğimi
istanbul kadar büyük ve onun kadar
aciz ve sana tutkun olduğu mu
saatler sensizliğime vururken
sevgini şarap diye icip