demir attım bugün bir rıhtıma
Içimde yorgunluğum ve ben
nefes almak zor yarını düşünmek bıçak yarası
ne çok vuruldum sırtımdan
ne çok oyunlar oynandı arkamdan
hep susan içim şimdi feryat figan
şuan yanında olmak isterdim
sen beni görmesende
ben seni izleyebilseydim
çayını yudumlarsın
aklına gelirsem küçük bir tebessüm
edersin belki
sana çevrilen ellerin geri çevrilmediği
meleklerin semaya inip bizleri beklediği
gecelerin en yücesi en şereflisi
ramazan ayını bittiğinin hüznü
fakat bayramın müjdecisi
af olama yi bekleyen gönüllerin ilaci
kalemim su oldu sayfalara akiyor
senin sevdan bende doldu taşıyor
yaşlanmış saydığım gönlüm
sayende gençlesip coşuyor
liseli gençlere döndü kalbim
Dışarda delice esen bir rüzgar
oturdum bir taşin üzerine
aklım da sen ruhumda özlem
daldım senli günlere
senle gülen bu gözler
demek ışık olamamış senin gözlerine
Ruhum kimsesiz bir kayık
Süzülüyor sessiz sessiz
Ağlasam fırtına kopacak
Konuşsam nehirler coşkun akacak
Ben izlemeyi seçtim
Bakalım kalbim
hasretin bu kaçıncı günü
vuslatı belli olmayan bir suçlu gibi
gardiyanim hayalin
yoklugun ise demir parmakliklarim
suçum seni sevmekmi adamım
yeminliyken sevdaya bu yürek
kelebeğin ömrü kadar oldu sevdalar
onlar kadar kırılgan ve kısa
seviyorumla başlayıp dokunmayla biten
ne bir his var içinde nede bir anlam
anlık heveslere dönen zavallı bir sevda
oysa ne umutlarla yelken açılır
beklemek.
seninle sensizligi yaşamak
uzaklardan bir kırlangıç bekleyip
hayale dalmak.
gidişin
kalbe saplanmış bir bıçak
bir kış masalıydı benim hayatım
sen ruhuma gelmeden önce
karlar ýağardi düşlerime
hergünüm yağmurlu kalbim buz
gönlüm bulutluydu.
ve sen doğdun gözlerime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!