Fatma Koyuncu Şiirleri - Şair Fatma Koyuncu

ne zaman büyüdün ilk göz ağrım
bugün ortaokuldan mezun oluyorsun
yeni serüvenlere yelken açıp
büyümeyi öğreniyorsun
ve seninle benide büyütüyorsun
ne hayaller kuruyorsun kendi kafanda

Sessizliğin içinde arıyorum huzuru
Sende olmayan ben gibi
Gözlerim dalıyor uzaklara
Boğazımda bir düğüm
Dilim lal gönlüm buruk
Artık kalem bile yazmıyor beni

Yağmurlu bir sabahda yine yüreğim
Sen gittikten sonra zaten
Hiç güneşi olmadi kalbimin
Ansızın girdiğin kalbimden
Habersiz yine giden sen değilmiydin
Sevmek cokmu zordu be adam

Tesadüfler degilmi insanları birleştiren
Bazen küçük bir merhaba ile başlayan
bazende küçük bir tebessümüdür
ama önemli olan sıcak bir sohbettir aslında

Birbirini hiç tanımayan iki insanın

Özlemedim ben seni
Ne huzur veren bakışlarını
Nede
Ömrüme ömür katan gülüşünü
Ruhumu ısıtan ellerini
Seni seven bu yüreğimi.

nefes almak zor gözlerim kapanıyor
boğazıma düğümlenmiş tüm yaşanmislarim
insan özler mi kendini ben özlüyorum
gözlerinin ici gülen ı temiz ve saf kızı
dilimde acı bir şarkı gözlerim donuk
sanki kırılmış Içimde her şey

deniz kenarında oturan nedensiz iki insan
ayrı bedenlerde aynı hayali yaşayan
aşkı mısralara döküp gözlerinde hayali kalan
dilleri lal olup gönülden konuşan
dalgalar vurdukça sahile
başka rüyalara dalan

dün gece pencerem açık uyudum
belki rüzgar olup gelirsin diye
bir esinti olup gelip bana sarılırsın
rüyalarima girip yüzümü güldürür
nefesini hissettirip hasretimi dindirirsin
aşk bahçemin sahibi gelirken kokunuda getir

yüreğimde bir yumru Içimde sızı
sabır yarabbim ya sabır
hangi karanlık gece sabah olmadıki
sabır yarabbim ya sabır
ellerim semada dudaklarımda dua
sabır yarabbim ya sabır

Gelişin hediye gidişin cezamdı
Gülüşün ömrüm sinirin zindan
Varlığın nefes yokluğun ölüm
Kelimelerin ruhum sessizliğin zehrim
Olsun be adam ordasinya
Bunada canin sağolsun..