GÖLBAŞININ ŞAKAKLARINDAN DOĞDU, KIR SAÇLI ŞİİR!
Yine düştü gözlerim ,Gölbaşı’na bu akşam .
gökten hilal iniyor yine masama ,ağır ağır vefalı bir yaren gibi,
elimde ince belli bir bardak ,
damağımı yakıyor,
FATMA DOĞAN
GÖLGE ADAM ve UÇURTMANIN KUYRUĞU
Geceydi,
dolanıyordum yalnızlığımın tenhalarında ,
tek kürekli kayığımla.
Her şeyden habersiz, Dolunay gülümsüyordu , yüzüne.
GÖNLÜMÜN EFENDİSİ BİR DEMET AVUNTU
Bir güz ikindisi
Çalıyorsun fikrimi yine gönlümün efendisi
Ruhumda sahile vuran dalgalar misali
En sevdiğin şarkılar yakıyor genzimi
Daha bir içime çöküyor hüzün
GÖZLERİMİZDEN ÖPÜYORDU ZÜHRE
Bu Kasım akşamında,
Fısıldayınca kokunu güz gülleri, kasım patılar,
Bir Göresim geldi ki, seni!
Gözümde tüttü canım aşk!
Tuttum tövbelerimin elinden bir çocuk gibi
GÖZLERİN CAM KENARI
Gözlerin cam kenarı,
Seyirdeyim, yol boyu şehristanbulu
Fermanımı yazdım bu şehrin kısrak kalbine
Koştukça kabarır, taşralı yüreği telaşın…
Canı boğazına gelip dayanıncaya dek, yedi tepenin.
FATMA DOĞAN
GÜLENDAM
Gökyüzü dumanlı bugün
Takvimlerden ayın son günleri
Ekimde silinip gidiyor sonbahardan
Yüreğimden yavaş yavaş silinip giden puslu gülüşün gibi
GÜNEBAKAN BİTLERİ
Güneş hafifçe sızıyorken hayalhaneme,
Cam perileri saklanıyordu gölgesi beyaz devlerden.
Anam saçlarıma sepiyordu, güne bakan bitlerini.
Emziği kırık yeşil bir sürahiden damlıyordu,
Yaşamın sessiz ama gürül gürül türküsü…
GÜNEŞİMİ KAYBETTİM BU MEVSİM
#fatma doğan
Sen yoktun,
Güneşimi kaybettim , bu mevsim
Bembeyaz bir karanlığın zifiriliğinde körleşti gözlerim
GÜNEŞTE BULUŞALIM ANJELİK/2
Bugünde erittim zamanı avuçlarımda
Turuncu bir bahar gibi kaybolup gittim..
Bir yağmurdum, bir göz yaşı, bir kar…
Bir Şiir kadar da dolu dolu…
Islattığım kaldırım taşlarında kaldı gölgem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!