İnsanı, kar da yakar,
Ateşin yaktığı kadar.
Bekletin bakalım bir süre,
Vücudunuzun bir yerinde,
Teninizde…
Lakin, kimsenin aklına gelmezdi,
Dışarının keşmekeş ve
Gürültüsünden,
İçime her kaçışımda,
İçerinin basit konforu karşılar beni.
Hem basit,
Hem nasıl konfor oluyor
BİR varmış, iki yokmuş,🙏
Zihne göre pek çokmuş...😈
Hayat bir masal ise,👻
Masallar böyle başlarmış...🧚♀️
Tellallar çölde bağırmış;
Kulis heyecanı,
Tatlı telaş.
Bugün konserimiz var.
Musiki Muallim Mektebi.
Duvarların dili olsa da konuşsa,
Kim bilir ne hayatlar geldi geçti,
Dışarıdan her bunaldığımda;
İçimin konforuna kaçarım.
Asarım kapıdaki askıya tüm dertlerimi...
Dışarısı sıcak ya da soguk olsa da,
İçim hep mutedildir.
Geniştir, ferahtır.
Tüm boşvermişliklerime bir göz atayım dedim.
Yarım kalmış örgülerime mesela…
Yünler Arap saçına dönmüş.
Örnekleri hatırlarsam ne alâ...
Çözmek lazım o saçı.
Ben, ruhu olan şehirleri severim.
Hani demiş ya Nazım;
“Uzak bir şehir ve şarkı vardı,
Şarkı nihavendti”
Bence şehir de Mardindi.
Ve, beni;
Bugün, Güneş Kendini Saklasa Da,
Yağmur Yüklü Bulutların Ardına,..
Karanlıkların En Koyusuna Düşsem,
En Parlak Işıklarını İçime Saçan,
Her Üşüdüğümde Sıcacık Isıtan,
Gönlümde Batmayan BİR GÜNEŞ Var!..
Bir özgürlük türküsüydü hayatım,
Söz müzik bana ait,
Derleyen ben.
Bozlaktan kırık havaya geçerken.
Bir özgürlük türküsü olmalı hayatlarımız.
Özgürlük olmalı ekmeğimiz aşımız.
Nedense..?
Perşembe pembeymiş gibi gelir bana.
Belki kelimenin sonundaki harf uyumundandır,
Ya da haftasonuna yakınlığından,
Tembellik yapmak veya kısa tatil hayali
Ve bu hayalin rengi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!