Nedense..?
Perşembe pembeymiş gibi gelir bana.
Belki kelimenin sonundaki harf uyumundandır,
Ya da haftasonuna yakınlığından,
Tembellik yapmak veya kısa tatil hayali
Ve bu hayalin rengi.
Çok değil,
bir kaç milim.
Artınca promilim,
O ben, ben değilim.
Bu ben de…
Bütün sıfatlardan azade
Yer Lila..Gök Mavi...
Toprak,
Düşen Yapraklarla Hâki.
Bu Eylül Sabahında,
Hava Hafiften Limoni...
İnsan kendi hayatının ressamı,
Ister natürmort,ister portre,
Kendi ayarlar nüansı...
Lirik bir soyutlamayla,
Tuvaldeki renklerin dansı...
Insan kendi hayatının ressamı...
Bir sebep lazımdı doğmak için,
Al sana bir “can” dediler.
Bir sebep lazımdı seslenmek için,
Hey sen; “Algan” dediler.
Bir sebep lazımdı büyümek için,
"Maşaallah " civan dediler.
Yeryüzü mescit bize,
Amma ve lâkin gönlün secdegâhımdır.
Her ne kadar Kudüs, Mekke, Hicazsa...
Hepsi de mecazsa.
Yine de gönlün secdegâhımdır.
Bütün kutsalları yıkarım,
Mavi Ve Yeşil..
Gönlümden Gözüme,
Gözümden Gönlüme.
Renklerin Cümbüşü
Bir Gökkuşağı Özümde!..
Ruhum,Yağmur Sonrası Rayihayla Mest.
Ne ben, ne o, ne sen,
Ne biz, ne siz, ne hiç kimse?
Hem de hiç kimse.
Ne dün, ne bugün, ne yarın ne şu an…
Soyutlan, soyutlaaan.
O yan, şu yan, bu yan,
Bu dünyada,
Renkleri, harfleri
Ve notaları çok sevdim.
Güven ve hayranlık duygularına
Teslim olmama vesile oldular.
Güven ve hayranlık duyguları da;
Yaptığım her resimde ben varım.
Bazen ormanım, kuş sesleri içinde.
Bazen de tüm sesler benim içimde.
Bazen çiçeklenmiş olsam da,
Bazen dallardaki ışıl ışıl kar’ım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!