Pro-milim Şiiri - Fatma Algan

Çok değil,
bir kaç milim.
Artınca promilim,
O ben, ben değilim.
Bu ben de…
Bütün sıfatlardan azade
Bedenim,
Bir balıkçı barınağında,
Yine bir serseri sıfata
Büründüğünde,
Tüm dinginliği ile ruhum
Çıkmıştır içinden,
Şimşek hızıyla
O yoz, o yabancı,
O Saçma sapan gürûhun.
Yaslanıp arkasına,
Gözlerini kapattığında,
Onlarca kimlikten soyunur ruhun.
O derme çatma barınakta.
Bedenini bırak ta,
Çık bak, dışarda
Martılar çığlık çığlığa,
Aceleci bir telaşla
sanki senden ilham almakta.
Dalgaların gümbürtüsü,
Yürek atışı gibi,
Tüm seslerin sessizliğiyle,
Geçiyor küçük bir kırlangıç sürüsü.
Ve amacın en ulvisi,
Göçün, menzile varışı gibi.

28-Haziran-2026