Ben, ruhu olan şehirleri severim.
Hani demiş ya Nazım;
“Uzak bir şehir ve şarkı vardı,
Şarkı nihavendti”
Bence şehir de Mardindi.
Ve, beni;
Bu havalardan ziyade, bu şehir mahvetti.
Ben ruhu olan şehirleri severim.
Geçmiş yaşamlarımdan bir kaçı,
Mardindeydi eminim.
Yoksa,ne diye altı ayda bir geleyim?
Her tarafından medeniyet,
Ve kültür fışkıran kadim şehir.!
Söyle, sana hangi övgüleri düzeyim?
Bazı insanlar şehirlere benzermiş..
Ve ben, sana benzemek için,
Ben’liğimi, senin gönül değirmeninde öğüteyim.
Ki; hoş görebileyim…
Tıpkı senin gibi;
Din, dil, ırk farketmeksizin gönüllere gireyim.
Ben, ruhu olan şehirleri severim.
Gündüzü seyranlık,
Gecesi gerdanlık.
Yetti artık bu uzaklık.
Şair;
“Uzak bir şehir ve şarkı vardı,
Şarkı nihaventti” dese de..!!
Bir dahaki gelişimde;
Şu cümleyi söylemeliyim;
Artık şehir bendim ve nihavendtim.
f.a
22-Mayıs-2025
02:30
Dayman Otel
Midyat
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 12:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!