Fadime Koçer Şiirleri - Şair Fadime Koçer

Gittin, beni bıraktın anne
Hem de hiçbir şey söylemeden
Ben doğruyu seçemedim
Hata yaptım anne
Sende bırakmıştın beni
Kara bulutlar üzerime çöktü

İnci inci düşen gözyaşlarım
Bilir seni ne kadar çok sevdiğimi
Bir beni sana ancak şiir defterim anlatır
Sen uzakta iken
Nasıl hasret çektiğimi
Geçen zamanda dakikalar bilir

Yalanmış sözlerin
Deli gibi bakardı gözlerin
Çok kırıldım gücendim sana
Oysa deli gibi bakardı gözlerin

Ne beklerlim ki senden

Hayattan yorulup, köşelere savruldum
Gidenin arkasından sarılıp kaybettim
Yardım etmekten çekinmedim
İyi niyetimden istifa ettikleri için çekildim insanlardan
Bütün pislikleri yaşarken kişiliğimi korumaya çalıştım
Karanlığa giden hayatım varsa bu benim suçum mu?

Yıldızları seyrettim dün gece,
Saat dördü otuz beş geçerken
Birer birer kayıyordu hepsi.
Benim parlayan yıldızım ise
Hâlâ gökyüzündeydi;

Özledim ben seni
Sen vefasızdın ama ben neden böyle sevdim seni
Kim seni benden aldı
Bu kadar yalan mıydı sevdan
Ben senden giderken çok yandı yüreğim
Anlayamadım bir türlü gitmeleri

Kızıyorum kendime
Neden sana kendimden daha yakınım diye
Oysa hislerime hiç karşılık yok ki
Yine de vazgeçemiyorum
Seni kendimden daha fazla sevmekten
Yakınmıyorum yine de

Susturamam feryatlarımı
Gözyaşlarım akar, durduramam
Gücüm yok feryatlarımı duyurmaya
Ben ağlarım ya
Gökyüzü de benimle ağlar
Sokaklar sakin ve ıssız

Geceler soğuk
Acıtan bir dil
Ses çıkarır boğuk boğuk
Her şey yalan olmuş
Sevda tarihe karışmış
Sahte sözlere kanma

Umursamazdım önceleri sözleri
Kalp kırıldıkça anladım değerini
Edebine konuşma dururken yerinde
Sarsılınca anladım bende biteni

Saygıydı sevgi ile yeşeren