Ellerim suskunluk veriyor sayfalarıma
İçimde çığlıklar dolaşıyor, duyan yok sesimi
Anlayamadım gidenin vefasızlığını
Ne buldular gitmekten
Adına ayrılık dediler sevgiliden uzaklaşmaya
Garip bir duygu sardı içimi
Bazen kelimeleri susturamazsın içinde
Adeta çıkmak için çabalar, yakar yüreğini
Yine de vazgeçmezsin içinde barındırmaktan
Savrulmak ister her yere
Serbest bırakılmak, özgür kalmak ister
Bilirsin ki içinden çıkınca canını acıtacak
Uzaklarda arıyorsun bazen kendini
Silip geçiyorsun hayatını zalimce
Bir kendini aramak bu kadar mı zor
Kaybedeceksin belki de kendini
Karanlığa gidiyor yüreğin
Farkında değilsin
Bir yudum mutluluk dedim
Gözümden inci taneleri döküldü
Neydim, kimdim
Nasıl unuttum kendimi
Uğruna çekilen acı mı yetersizdi
Yoksa ben mi değmezdim mutluluğa
Yürek akıttı gözlerden ıslak ıslak acıları
Gözler sustu, dile bıraktı sözleri
Unutmuştu bir zamanlar gönülden sevmeyi
Nerden bilecekti tekrardan aşka döneceğini
Söylemez derdim derdini
Dinlenecek kadar yakın değil dertlerim size
Satırlarım her zaman yalnızlığı yazmaz
Bu dünya yalandır, her şeye hemen inanılmaz
Tedbirli olmalısın her konuda
Bu yürek çok sever ama her seferinde aynı şeye kanmaz
Bir dünyam vardır kendi halimde
Çok ağlamışımdır geçmiş zamanlarda
Tanımazsan sen seni
Tanıtır dünya sana kendini
Yakmazsan içindeki ateşi
Buz kırağı üşütür dizlerini
03.07.2026 _ cuma
Hani herkes birgün severdi ya
Ben o sevmeyi öldürdüm
Niye mi?
Ayrılıklardan korktuğum için
En iyisini kim yapmıştı acaba
Benim kadar o sevmiş miydi?
Sen de gideceksin buralardan
Hem de sessizce gideceksin kimseyi düşünmeden
Bırakmak hep Sana kolay olacak biliyorum
Ama bana göre çok zor bırakmak
Nerde olursan ol
Ardından çok şey kaybedeceksin
Seni zehirleyen mi var şu hayatta
Yoksa sen mi zehrini akıtıyorsun hayata
Bedeni kana susamış bir vampir olur ya
Sen de öyle misin zalimlilikte
Kirik dökük bir hayatta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!