Fadime Koçer Şiirleri - Şair Fadime Koçer

Ferhat Şirin'i sevdi
Onun için dağları deldi
Mecnun Leyla'yı sevdi
İlahi aşka döndü ,döndürdü
Kerem Aslı'yı sevdi
Kerem yandı Aslı Kerem'in küllerine karıştı

Arkadaş olduk
Kıymet bilmedik
Birbirimizi sevdik
Ama sevgi nedir bilmedik
Bir hafta geçti
Küslüğümüz geçmedi

Sevmek tanımak ister gözlerde
Yıkmaz dile düşen şüpheyle
Yakışmaz elveda demek Şaire
Sevmek tanımak ister gözlerde

Sevmek gülen gözleri sever simada

Hayattan yorulup, köşelere savruldum
Gidenin arkasından sarılıp kaybettim
Yardım etmekten çekinmedim
İyi niyetimden istifa ettikleri için çekildim insanlardan
Bütün pislikleri yaşarken kişiliğimi korumaya çalıştım
Karanlığa giden hayatım varsa bu benim suçum mu?

Özledim ben seni
Sen vefasızdın ama ben neden böyle sevdim seni
Kim seni benden aldı
Bu kadar yalan mıydı sevdan
Ben senden giderken çok yandı yüreğim
Anlayamadım bir türlü gitmeleri

Kızıyorum kendime
Neden sana kendimden daha yakınım diye
Oysa hislerime hiç karşılık yok ki
Yine de vazgeçemiyorum
Seni kendimden daha fazla sevmekten
Yakınmıyorum yine de

Susturamam feryatlarımı
Gözyaşlarım akar, durduramam
Gücüm yok feryatlarımı duyurmaya
Ben ağlarım ya
Gökyüzü de benimle ağlar
Sokaklar sakin ve ıssız

Geceler soğuk
Acıtan bir dil
Ses çıkarır boğuk boğuk
Her şey yalan olmuş
Sevda tarihe karışmış
Sahte sözlere kanma

Vurgun yedim sabahlara
Çaresizliğim anlatılırdı engin denizlerde
Hayat bazen öyle yıkıcı ki
Söz dinletemezsin diline
En büyük çaresizlik suskunluk
Kalabalık saklatır içindeki sözleri

Adın bile bulunmamalı bir kâğıtta
Sevmek güzel ama yaşamı anlamak hepsinden daha güzel
Hele birde sevmenin acı verdiğini görünce
Kabuğuna saklanırsın sessizce
Adın yazılmamalı bir kâğıda
Sana kötü gözle bakan olur