Kan akıttı yüreğim sana
Ama sen bilmezdin
Çünkü sen bana uzak
Bense yakın diyardım sana
Bilmiyordun kaç defa sözler dizelediğimi sana
Gökyüzünün yerdeki sevdasıydı benimkisi
Mavi gözleri vardı
Işıl ışıl parıldarken
Bakışları arasında
Kayboluverirdim
Çok yalnızdım o sıralarda
Kaç kişi gerçekten sevip sevildi
Kaç ki imkânsız olduğuna inanıp yanıldı
Kaç kişi ölümün maddi değil
Manevi olduğuna inandı
Kaç kişi severken ateş gibi yandı
Kaç kişi düşmanlığı yıkıp
Dıştan içe vurulur bu mermi
Yanında olur dost,akraba ve aile ferdi
Sonun cennet mi cehennem mi
İnsanın kaderidir seçimi
Her aşk bitermiş öyle dediler
Sustum çaresizlik konuştu
Severken öldürdüler
Her aşk bitermiş öyle dediler
Aşkı kirlettiler
Bir umuttur beklediğim
Hisler durdurur bu yüreği.
Geçti gitti bitti
Dönüşün hayrı yok der gibi
Hisler yanılmadı
Bir hüzün mevsimidir bu mevsim
Nasıl anlatsam ki
Tutunacak bir dal kalmadı
İçimde garip bir acı var
Tarif edemiyorum içimdeki yalnızlığı
Aradığım ne sonbahara benziyor
Güneş doğdu doğudan
Yine yanımda yoksun
İçim karanlıkla dolu
Sen görmüyorsun
Ben unuttum
Ama neyi, kimi
Kimseden vazgeçemedim
Bir ayrılık resminde gözyaşı gibi oldum
Korktum
Aldanmaktan, acizlikten
Ve de kaybetmekten
Bu yüzden elveda sözünden kaçtım en uzağa
Acıyan yüreğime yazarım şiirleri
Dertten sınıfta kalanım
Ama biliyorum yollar taşlı
Dayanamazsın sert oluşuna
Kalemsiz yazılan şiirlere
Kıskanıyorum seni benden alanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!