zor geliyor ayrılığa alışmak
zor geliyor insana
Bir bitiş ile açılıyor yalnızlık
Ve bir ömür gibi gelen o satler
Bitmek bilmedikçe zor geliyor
Anılar canlanıyor
Birgün çekip gideceksin
Sevincimi hüzne çevireceksin
Unutulan fırtınayı damarlarımda hissedeceğim
Ey sevgili sussun yüreğin
Gerçekten çıkıp gideceksen
Gelme istemem böyle sevdayı
Sana üç kelime yazmak istedim sadece
Üç kelime
Acı, korku ve umut
Aşkın tarifi bu
Ayrılık acıyı tattırır
Gideceğinden korkarsın
Bir yıldız düştü
Bana ücra olan
Ama yüreğim hissetti yıldızı
Hep geceleyin ağlardım
Ve hep gökyüzündeki yıldızlara bakardım
Dileğimde hep aynı yıldız vardı
Umudun köşelerine bak
Pürüzlü yüzeyi düz yüzeyle birleşir
Bir yanındaki kırgınlıkları
Düz olan yüzeyle birleştirir
Hayatın bir parçasını seçer
Bazen kırgınlıkları dağıtır, pas tutar
Bahar gelir mi diye sorma bana
Gelir elbet
Sonbahar müjdeler yaprakları dökerken
Dertler dermanını bulur
Sevdalılar kavuşur sevdiğine
Sözler yalan mı sence
Hiç gerçek bir hikâye yok mudur bu diyarda
Herkes yalan söylüyorsa kime inanılır ki bu hayatta
Seven de var şu hayatta
Sevmeyen de vardır elbette
Ama sevmeyen daha çok galiba
Sözlerin zehir zemberek kokar
Beni derinden yaralar içimi kanatır
Ebedi değil de bu yalnızlık
Geri dönüş kendimedir artık
Sevmeler yalan olmuşsa
Yaktın be yaktın
Beni kendinde yaktın
Ne düşler kurardım
Beni sokağa bıraktın
Boş bir kurmacaydın
En son ben anladım
Yıllarıma bıraktığım suskunluk suçlu mu ki
Bu kadar suskunluğumdan şikâyetçi misin?
Ama sebebini hiç sormadın ki
Neden şimdi suçluyorsun suskunluğu
Özlediğim yıllar şimdi nerde ki suskunluk çözülsün
Söylesene bu kadar mı vefasızdı suskunluğum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!