Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Gönül mutluluğu boşuna arar,
Ben kaybettim artık bul senin olsun.
Gördüğü gönülden bir derman sorar,
Vereceği merhem al senin olsun.

Yağmur damlası var gül yaprağında,

Aygül gamı dert üstüne yükleme,
Çürütür ha, fidan boylum çürütür.
Susuz çeşmelerde suyu bekleme,
Kurutur ha, ince bellim kurutur.

Seherde goncanın bülbülü olsam,

Gönül dağlarını bulut sarınca,
Dereler doldurur sis olur gider.
Gönül sevdasını öze sürünce,
İnsanın gönlünde his olur gider.

Bahar seli sanki bulanık akar,

Yine hasret ondu dala bedene,
Yaz geldi de dallar açmıyor gülüm.
Gönül behbaht oldu benden gidene,
Artık gülücükler saçmıyor gülüm.

Kelebek misali uçtu dalımdan,

Bir ulu çınardım pınar başında
Hayatın yoluna duralı Hande.
Budadın dalımı kara kışında,
Balta vurdun beden yaralı Hande.

Gönlünden kaldırdın örtüyüm şalı,

Yalan, riya, başın almış gidiyor.
Sahtekarlık başta taç ediliyor.
İte it demeyi yasak ediyor.
İt değil de köpek dersem olur mu?

Çevresine zarar topluma belâ,

Güzeller toyunda gördüm bir yüzü,
Huriden mi melekten mi bilmedim.
Dünyadan güzellik derlemiş özü,
Sümbülden mi leylaktan mı bilmedim.

Yağmuru yağarken şimşeği çaktı,

Düşüne düşüne aklı yitirdim,
Yoksulluk kapıdan kovulmıyor ki.
Delindi papucum emraz getirdim,
Islak ayaklarım ovulmuyor ki.

Asgari ücretle, beş nüfus evde,

Güzel ne gezersin seyran yerini,
Fidan boyu ince belden sorarım.
Dünya güzel dolu gönül birinde,
Burcu burcu kokan,yelden sorarım.

Yürüyüp geliyor; kekliğim seker,

Bülbül figan eder seher zamanı,
Kahır dağdan ağır bülbül ne yapsın.
Dallar arasından diler âmânı,
Kahır dağdan ağır bülbül ne yapsın.

Gezse de havada gönlü enginde,