Eyup Şahan Şiirleri - Şair Eyup Şahan

Yıldım bu dünyanın iki yüzünden,
Gündüzü bir başka gecesi başka!
Ömürler dürülür felek sözünden,
Yazgısı bir başka hecesi başka!

Yuvarladım gitti kader topunu,

Karışmış duygular eserin bitap,
Sazımda tel ol sevgiye hitap,
Alsam dizlerime elimde mızrap,
Dokunup tellere çağlatsam seni.

Yeşeren duygular içimde hasret,

Gideyim

Çekilmez hasretin kahırı zarı,
Çamur yollar kurusunda gideyim.
Dağların başının boranı karı,
Şırıl şırıl sürülsün de gideyim.

Yine haber geldi gül yüzlü yârden,
Duramaz olmuşum gelesin diyor.
Kurtarasın beni çektiğim zardan,
Karışıp rüzgâra yelesin diyor.

İçlendikçe gönül açıyor yara,

Altmış dörtte sevdi çağladı aktı,
Kara sevdasını çekti Nilüfer.
Altmış yedi geldi canından bıktı,
El için gelinlik dikti Nilüfer.

Sevdiğim dedi de gözyaşı döktü,

İşte sana sevgi dedi
Baktım ama göremedim.
Gönlümü benden istedi
Vermesini bilemedim.

Bir gül goncasıyım dedi,

Zengine adam diyorlar
Fakirleri bilmiyorum.
Ücretle havyar yiyorlar
Ücretini bilmiyorum.

Benim gözüm görmez şaşı

Coşunca ırnaklar dereler çaylar,
Köpüklenip sevda döker Nilüfer.
Şahlanınca atlar dorular taylar,
Özüme bir sevda akar Nilüfer.

Kırma dallarımı sinemde yorul,

Kayarken yıldızdan bir ışık vurdu,
Gönül âlemini donattım dostlar.
Girdide gönlümün özünü sordu,
Sevinçten yüzümü sararttım dostlar.

Oturdum sevdalık kitabı yazdım,

Kelebek misali konsam dalına,
Gönlüm güllerinden doyar Nilüfer.
Arı olup gelsem öze balına,
Peteğe balları koyar Nilüfer.

Hedef oldum sende gönül okuna,