Eylül Serinliği Şiiri - Yücel Özkü

EYLÜL SERİNLİĞİ
Akşam serinliği dokunur omzuna,
Gün ışığı çekilir dağlardan.
Bir yaprak konar kaldırım taşına,
Mevsim geçer avuçlarından.

Eylül iner akşamüstüne,
Duvarlarda gölgeler uzar.
Yarım kalır bir türkü gecede,
Son sözü rüzgâra savrulur.

Eylül geceleri uzundur,
Ay çatılara sessizce iner.
Bir adın düşer dilinin ucuna,
Söyleyemezsin, içinde büyür.

Sabahın yüzünde solgun ışık,
Gece usulca çekilir.
İnsan uzun gecelerde anlar;
Bazı yollar içinden geçilir.

YÜCEL ÖZKÜ
3 Eylül 2026/01:04