Eylül Akşamı Şiiri - Yücel Özkü

EYLÜL AKŞAMI
Akşam kıyıya çekilir,
Deniz susar, gök dalar.
Bir yaprak düşer dalından,
Rüzgâr eski bir ezgi savurur.

Eylül sarısını bırakır yola,
Gün usulca ufuktan çekilir.
Uzakta bir tekne ışığı,
Karanlığın içinde titrer.

Pencereme akşam siner,
Perdemde solgun bir ışık.
Rüzgâr yarım bir türküyü
Taşır uzaklardan, içime.

Geceler uzar Eylül’le,
İnsan kendine döner.
Bazı ayrılıklar mevsim değil;
Bir akşam başlar, yıllarca sürer.

YÜCEL ÖZKÜ
3 Eylül 2026/13:31