Eylül Şiiri - Yücel Özkü

EYLÜL
Eylül süzüldü şehrin üstüne,
Akşam gölgesi erken uzadı.
Seni aramadım bu kez;
Adın, içimde eski bir sızıya dönüştü.

Bir tren geçti uzaklardan,
Camlarında akşamın solgun ışıkları…
Kim bilir, hangi yolcu
Bir vedayı cebinde taşıdı.

Yağmur değdi eski taşlara,
Sarı yapraklar sustu kaldırımlarda.
Unutmuş gibi yürüdüm;
İçimde bir yol sana eğildi.

Eylül çekilirken ne kalır geriye,
Akşamlar biraz daha erken iner.
Bazı isimler vardır,
İçimizde usulca konuşur.

YÜCEL ÖZKÜ
31 Ağustos 2026/01:42