Fay çatlağı açar, açar arayı,
Korkum deprem gibi yıkıcı gibi.
Merhem diye sürüp tuzlar yarayı,
Ciğeri derinden yakıcı gibi.
Öncü deprem gibi sinyal veriyor,
"Defterin dürerim" dedi yâr bana,
Dürülecek defter kalmadı gülüm.
Bu bir tehdit miydi sorayım sana,
Dürülecek defter kalmadı gülüm.
Yazdırıp kalemle uydur kitaba,
Kategoriz'etme şiiri sakın,
Felsefe uyamaz aklına bakın,
Arayı ıraktan çekmeli yakın,
Felsefesi sana, şiirse bana.
Felsefe anlamam,bildiğim sensin.
Fır Fır Fır Fırıldaklaş
İstediğince oynaklaş
Düz olan bozar belli
Buna derlerki kallaş
Oldu mu böyle farfara
Hava bulut çok kapalı,
Bakma kulaklar küpeli,
Hem arıza hem şüpheli,
Flu bir gün netleşecek.
Ben ben deyip söyler durur,
Erenler bezmini sezmek hayali,
Merzifon'dan selam eyler Miskali.
Gönlüme ayandır, beyandır hali,
Bağla pak temize öz ha Miskali.
Sözü özle bir olanlara uyar,
Yüreğin ile hissedersen,
Mesafeler yok olur...
Bir nokta olur,
Bir can olunur,
Bir beden olunur
Ve içine gizlenir...
Bana; benden git eyledi karakız,
Yarama eliyle, seriverdi tuz,
Içerimden koptu, kaydı bir yıldız,
Dağdan kopup düşen kaya gibiyim.
İçindeki yerden bana yol verdi,
Seven elbet acı çeker,
Uğruna göz yaşı döker,
Çaresizse boyun büker,
Girme Strese krize.
Kabul etmez gönül yozu,
Gün gelir giderim,
Bırakıp yerli yerinde her şeyi...
Kitaplarımı, defterleri kalemleriyle,
Okuduklarımı ve yazdıklarımı.
Kendileriyle başbaşa sessiz sedasız...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!