İnsan yok mu şu insan;
Koyuldu mu işe,
Neler yapar ki neler;
Yarattı lamekani içindeleriyle...
Önce yarattı var etti,
Görevler yükleyerek inandi
Gözlerim sel oldu önüme aktı,
Patlattı bendimi su itibaren.
Kavruldu her yanım yüreğim yaktı.
İflah olmam bundan ben itibaren
Gözler kapanmıyor gitti uykular,
İtten İt doğar bil dostum.
İtten Kedi hiç gördün mü?
Merek yeri semer postu
Eşekten katır gördün mü?
Soylu soyunu takipte,
" Ben bu durumlara hep ağlarım.
Üzülür, üzülür dalarım işte... "
Beni ben eden bu üzgülerim,
Ve ağlamalarımdır...
Evet iyi ki üzülür ve iyi ki ağlarım.
Burnaktan ötede cevizlidere,
Kaybettim yön yolum gidem ben nere,
Munzur ile akıp varsam pulura,
Haydi gönül yaylan kaç bu diyardan.
Serden aklım kapıp alıp da gitti,
Pirim bu gün lokma verdi,
İçimde derdi bitirdi.
Kendi eliyle yedirdi,
Her yanım sildi süpürdü.
İlmin b'lisinden aldım okurum,
B' sizini sezmek senin payındır.
Sinen bahçesinde bülbül şakırım,
Gülsen cemalinde bedir ayımdır.
Güzeller kervanı aklım apardı,
Gani gani göz pınarımın nemi
Sel olup yıkar bakan her kemi
Ummanda seyreden kaptansız gemi
Ya batar ya çıkar limana doğru.
Sonsuzluğum oldu sahrayı çölün
Sen ben ol gerisi boş,
Aşk içinde mana hoş,
Senden başka olmasın,
Gönülden olsak sarhoş.
İki beden tek vücut,
Ekin ektim düzlere,
Biçtirmedim kızlara,
Aha bak işte gittim,
Kalsın bura sizlere.
Yar beni beni beni,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!