İnan arayan idi densiz,
Müstahakın bulsun o cep,
Dil konuşamaz oldu sensiz,
Müstahakın bulsun o cep.
Akşam kimdi cebin çalan,
Kıskanıyor sevgimiizi,
Kuşlar ve ağaçlar,
Dalda ki yapraklar...
Kıskanıyor denizler,
Hatta denizde ki dalgalar,
Gökte yıldızlar
Söylenmektedir laflar kulakta,
Cadde, Şose, Sokak, Yollar, Yolakta,
Hele dön aynaya kendine bak da,
Kendin neyin nesi? Görünenin Ne?
Hemi rezil oldun, hemi de kepaze,
Kaleciyim, kale yaparım,
Yücelerden yüce.
Koca koca surlarla çevrelerim
Her gün yeniden yeni,
Yeni kaleler yaparım...
Öncekileri öylece bırakırım yerli yerinde.
İtten İt doğar bil dostum.
İtten Kedi hiç gördün mü?
Merek yeri semer postu
Eşekten katır gördün mü?
Soylu soyunu takipte,
" Ben bu durumlara hep ağlarım.
Üzülür, üzülür dalarım işte... "
Beni ben eden bu üzgülerim,
Ve ağlamalarımdır...
Evet iyi ki üzülür ve iyi ki ağlarım.
Sevgi beslenilen yurt toprağına,
Kin nefret tohumları ekilmesin.
Din İman adına solum sağıma,
Kin nefret tohumları ekilmesin,
Garip gureba beli bükülmesin.
Sabah seherinde dostun bağında,
Bülbülü tuş eden kızıl gül oldum.
Düşün deryasında sörf konağında,
Cümleden kelama dilsiz lal oldum.
Yıldızlar meclisim, zühre klavuz,
Kapkara bir bulut tur atıp durdu
Göklerin tavanı mı delindi ne...
Sular boşalıverdi yer yüzüne,
Yağmur yağmasıydı güya...
Bir Üfürükte püskürttü bulutlar
Serperek her bir yana sularını...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!