Evrim Evrensel Şiirleri - Şair Evrim Evr ...

İnan arayan idi densiz,
Müstahakın bulsun o cep,
Dil konuşamaz oldu sensiz,
Müstahakın bulsun o cep.

Akşam kimdi cebin çalan,

Kıskanıyor sevgimiizi,
Kuşlar ve ağaçlar,
Dalda ki yapraklar...
Kıskanıyor denizler,
Hatta denizde ki dalgalar,
Gökte yıldızlar

Söylenmektedir laflar kulakta,
Cadde, Şose, Sokak, Yollar, Yolakta,
Hele dön aynaya kendine bak da,
Kendin neyin nesi? Görünenin Ne?

Hemi rezil oldun, hemi de kepaze,

KEŞKESİZ YAŞAMAK !

Beni kendine çekip çekip durursun.
Bir sandalın limana çekilmesi gibi...
Ve ben hareketsiz,
Cansız gibi terketmişim,

Mızrap telde gezer, sesler yükselir,
Ölüler dirilir bana can gelir.
Ala karlı dağlar, beller yol olur,
Yazılımım, masam, tablam yâr benim.

Güzeller meclisi toplanıverse,

Bir kız sevdim Kaynaşlı,
Hem güleç hem oynaşlı.
Yüreğimi yakıp geçti
Ela göz keman kaşlı.

Ceylan soylu,

Kaz Dağının Soğuk Suyu,
Servi revan misal boyu,
Mesaj beklerim gün boyu,
Kah Vatsaptan, kah faceden.

Akçay, Güre, Altınoluk,

Mızrap küskün, saz kırgınsa,
Akort mu bozuk tel mi ne,
Duygu, duyguya vurgunsa,
Kadem mi bozuk yol mu ne.

Çare ıraklık mı sence,

İnsan yok mu şu insan;
Koyuldu mu işe,
Neler yapar ki neler;
Yarattı lamekani içindeleriyle...
Önce yarattı var etti,
Görevler yükleyerek inandi

Kathy Bervin'im olsan,
Gelip yürreğimde kalsan,
İliklerime, her hücreme dolsan,
Kaybedeceğin çok şeyin olur mu sence...
İtibaren de olsan;