Sesin
Yaz sıcağında ansızın esen serin bir rüzgâr gibi,
Kış ayazında avuçlarımı ısıtan ateş gibi.
En uzun bekleyişlerde içime düşen güven,
Adını değil, sesini duysam yeter bazen.
Uzun bir sessizliğin kıyısında beklerken,
Birden sesin değdi kırgın yüreğime.
Sanki kuruyan dallara bahar uğradı,
Sanki gecenin koynunda güneş doğdu yeniden.
Sana kızgın değilim artık,
bazı yaralar öfkeyle değil, sessizlikle kapanır.
İçimde günlerdir dinmeyen bir yorgunluk var,
sanki bütün mevsimler aynı kışa sürgün edilmiş.
Sevmeyi bilen her yürek, biraz annedir.
Bazen çocuk görünce
gözlerim yere iner,
Kimse görmesin diye
gülüşüm sessiz döner.
Sana değil,
yanında duran gölgene yenildik.
Ben seni sevdim,
o seni sahiplenmeyi.
Ben bir ömürden bahsettim,
Bir yanım öfkeyle susarken,diğer yanım seni sevmekten vazgeçemiyor.
Bir yanım kırgınlığını büyütürken,diğer yanım hâlâ seni seviyor.
İçimde iki mevsim var;biri ayaz,biri bahar.
Biri sana öfkeli,diğeri sana âşık.
Nasıl oluyor da bir yanım senden uzaklaşmak isterken, diğer yanım sana koşuyor?
Bir yanım"yeter"diye haykırırken,diğer yanım adını sessizce sevmeye devam ediyor.
Uzak bir şehir gibiydin
haritası çizilmiş ama gidilmemiş
Ben sana dokunmadım
sadece uzaktan bildim
bir ihtimalin sessizliğini
Ben artık sitem etmeyi bıraktım.
Çünkü bazı insanlar özür dilemek yerine susmayı,
bazıları sevmek yerine eksik bırakmayı,
bazıları da kalmak yerine alışılmayı seçiyor.
Sen de öyle yaptın.
Yalnızlığın Şarkısı
Yalnızlık sanıldığı gibi hüzün değildir,
Özgürlüğün en güzel, en derin şiiridir.
Sessizlikte açan bir bahar çiçeği,
Ruhun kendi kendine verdiği hediyedir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!