Evin Direği Şiiri - Emrah Dursun

Ben buraların kuruduğunu gördüm
Yağmurunda...
Ekilip, eksileni hasatlarda.
Umudun yarınlarda kaybolduğunu da.
Toprağı sürenlerin.
Ayak izlerini de.
Bir eve doğru.
Çıkıp...
Evladı uğurlayanı.

Beyazları gördüm karalar içinde.
Düğünden geleni gördüm.
Ağlayanı....
Bırakıp gittiler gecede.
Bir hanede yüklendim.
Çatısını, suyunu, aşını.
Emeği gördüm.
Demediler gözünü, kaşını.
Eydim başımı.

Direkler gördüm.
Benimle yan yana.
Bırakıp tam ortada.
Yıkılmasın, taşısın diye.
Gördüklerim içinde sendin.
Görülecek şeylerin penceresi, kapısı.

Sen istersen açılır kapı.
Bereket olur.
İstersen çekilir perdeler.
Gün ışığı evde.
Açarsan avuçlarında dua.
Gecesi huzur.
Bir yudum su şifa olur.
Ellerin deyince.
......
Bulutların gitiğini gördüm.
Suların durduğunu küsünce.
Alınmış gönlün, sessizlikte alınamadığını.
Toprağı sürenler habersiz...
Ben buraların kuruduğunu da gördüm.
Ellerini çekince.

"Sin,Mim,Ye"
Karapürçek Nisan 2026