El-esas Fi'l-kalb Şiiri - Emrah Dursun

Behemehal duruldu efsunlu sesi,
Münferit değildi sizden ötede atan.
İki umde tek ritim, düştü muvazene.
Dikip gözlerini sanki ıraktan,
Malum, dolan gözümü görür mü gözleriniz?
Galebe çalar bu yeis, kırık sesime,
Asude bir ayrılık hicran eder geceyi.

Dilhûn bendeniz,
diyebilir mi ki gıyabında, sorsak eseriniz?
Dili olsa işitir miydiniz bir vavelya?
Bilseydiniz size sözü olacak, buna karşılık;
ne söylerdi acaba, giryana sebep olacak?
Ürkek kulakların dinleyemediği şu içerdekini...

Keskin bir sözle giden madun,
kalan lâyemût bir azap işler deftere.
Harabede olsa yaşanır o çarpanla.
Hicran saymıştık biz, hüsnüzanla vuslatı;
asıl olan, sizle bir olandı,
"Asude". bir kelime olarak kaldı satırda.

"Aklımdakiler"
Sakarya