Seni,goncalarda görmek çözüm değil
Sonbaharı yaşatır her bir anı
Her gece açar üzerimde sonsuzluk yıldızı
Sabahların gelişi istenmede yaşatır seni
Bitmeyen kalmadı,
Koparıp aldın bendeki bütün umutlarımı
Yar dedin,yar zannettim seni
Açtım beni ben eden gönül defterimi
Kalmadı arta kalan bir sevgi dilimi
Sen girdin doldurdun içini
Yaşamanın bu denli güzel
Yar boynunu bükmüş
Yüreğinde sancı
Gözlerinde nem saklar
Bir ateş ki ayrılık için için yanar
Olmayası duygular sarmış havayı
Karanlık olur sokaklar
Şimdi seni daha iyi anlıyorum
Sevgiyi öldürmemek için verdiğin çabayı
Bir yüreği yok etmemek için gösterdiğin sabrı
Yaşadıklarını yaşayınca anladım
Seni daha iyi anlıyorum
Meğer ne zormuş sevmeden sevilmek
Bir gün yaşlanacağız bizde
Hani şöyle şöminenin karşısında
Sallanan bir sandalyede otururken
Yılların yorgunluğu çöküverecek üzerimize
Kalkıp bir şey yapmak gelmeyecek içimizden
Çocukluğumuz
Korkularla dolu bir ömür yaşamak
En değer verdiğin anlarda dahi korkmak
Güven hissini tadarak huzur bulmak
Yaşam savaşında mecburen gözünü kapamak
En güvendiğinden şüphe duymak
Nasıl bir dünya ki en yakınınca
Serçe kuşu,kınalım
Yar dediğin yar gibi olmalı
Ana gibi koymalı gönle
Hiç çıkarmamacasına
Yar dediğin ırgat gibi olmalı
Dağ başında karanfil olsan
Etrafın çalı çırpı olsa
Saklasa güzelliğini
Çoban olurum dağda
Hatta kepenek giyer
Yatarım baş ucunda
Gözümüz burnumuzun dibinde
Dudağımız hemen alt eteğinde
Çenemiz bir parmak aralığı bitişikte
Yanağına iğne batmış insan ol etkilenme
Ruhumuz bedenin her bir zerresinde
Ayrılık bana sitem bana
Hasretlik bana kahır bana
Çile bana sevda bana
Gönül yarası bu, aşk bana
Korkular sarmış benliğimi
Kaçmak bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!