Korkuyorum
Bir gün olurda dünya telaşına düşüp
Hani uyumadan içimi sızlatmazsan
İşte ozaman seni unutmaktan korkuyorum
Her şeyimi kaybetmesem de
Silmedim hayatımdan seni
Silemedim o güzel gözlerini
Söz vermedim sana
Nasıl unuturum ki seni
Uçurtmalar uçuruyorum
Gittin gideli çok zorlaştı hayat
Zaman yolu git gide daraldı
Odam uçurum,durulmaz oldu
Artık sigaram avutmuyor içim daralıyor döngel
Yokluğunmuş yalnızlık
Var deyip de neyi kaybetmedik ki
Değer yargılarımız eskisi gibi mi
Aşklarımız geçici
Dostluklarımız yıpranmış değil mi
Kıymetini bilmediğimiz geçliğimizi
Bir şeyler edinmek için feda etmedik mi
Elden bir şey gelmeyip
Gücümüzün yapacakları yetmediğinde
Umutlarımızı,ihtiraslarımızı akıp götüren
Hep göz yaşlarımız oldu
Analar doğurdu tarih yüklü toprakta
Değerini bilmediğim günlerim neredesiniz
Gülmeyi ihmal ettiğim anlarım
Umutlarımı bir bir kaybettiğim yıllarım
Neredesiniz
Boş muydu geçen zaman
Yaşanılanlar boş mu
Gece örmüş ağını garip neylesin
Gündüz ekmeğini bulamayan
Gece neylesin
Toprakmış ayıbı örten
İnsanı kendine yar edinen
Örtünecek yorganı göremeyen
Akan göz yaşı
Kanla beslenirken
İnsan olmaktan mutlu olamazsın
Huzur arayamazsın yaşamda
Güneşi sevmiyorsan da
Yıllar sonra sensizliğin ertesi hala
Özleminden ne bir eksiklik
Nede sadakattan bir adım uzak
Bırakıp gittiğin gibi hep aynı
Ne duygular kaybolup gitti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!