Yoksun bu akşam yine
Kapın kapalı perden çekik
Işığın sönük
Yoksun yine
Yoksun aldığım nefesimde
Ben yatılı okul öğrencisiyim
Annem umutla doğurmuş beni
İlk kucağına alışta
Sanki ruhunu kucaklamış
Sımsıkı sarmış
Zaman götürmüş annemden
Bir gün yaşlanacağız bizde
Hani şöyle şöminenin karşısında
Sallanan bir sandalyede otururken
Yılların yorgunluğu çöküverecek üzerimize
Kalkıp bir şey yapmak gelmeyecek içimizden
Çocukluğumuz
Dağ başında karanfil olsan
Etrafın çalı çırpı olsa
Saklasa güzelliğini
Çoban olurum dağda
Hatta kepenek giyer
Yatarım baş ucunda
Kaderin cilvesine,nazına
Bir yudum aşk mutluluğuna
Son demeden yok oluşlara
Cesaretin var mı aşka
Yaşamadım dediğin zamanına
Uçup giden umutlarına
Yar boynunu bükmüş
Yüreğinde sancı
Gözlerinde nem saklar
Bir ateş ki ayrılık için için yanar
Olmayası duygular sarmış havayı
Karanlık olur sokaklar
Şimdi seni daha iyi anlıyorum
Sevgiyi öldürmemek için verdiğin çabayı
Bir yüreği yok etmemek için gösterdiğin sabrı
Yaşadıklarını yaşayınca anladım
Seni daha iyi anlıyorum
Meğer ne zormuş sevmeden sevilmek
Korkularla dolu bir ömür yaşamak
En değer verdiğin anlarda dahi korkmak
Güven hissini tadarak huzur bulmak
Yaşam savaşında mecburen gözünü kapamak
En güvendiğinden şüphe duymak
Nasıl bir dünya ki en yakınınca
Koparıp aldın bendeki bütün umutlarımı
Yar dedin,yar zannettim seni
Açtım beni ben eden gönül defterimi
Kalmadı arta kalan bir sevgi dilimi
Sen girdin doldurdun içini
Yaşamanın bu denli güzel
Ben sevmişim dağların yüceliğince
Bu sevginin heybeti
Korkutmuyor beni
İster ol şelale
İster gök yüzünde bir zerre
Ruhumun derinliklerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!