Biniyorsun ayrılık gemisine,
suyu gözyaşım olan denizde.
Dilim ardından tutuklu,
gözlerim destanlar yazıyor,
“Gitme,” diyor.
Sen ardına bakmadan gidiyorsun.
Yokluğunda prangaları eskitemiyorum,
hep kendimden eksiliyorum ben.
Nedendir, bilinmez.
Artık yabancı yüzlerde seni aramıyorum.
Yaram kanamıyor.
Unuttun mu acaba,
her gün beni yaralayan seni?
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!