Aysima Şiiri - Arda Okşakli

Ay yüzlü biri geçiyor güneşin altından.
Hayranlıkla seyrediyorum onu.
Hunharca yürüyor, aldırış etmeden gözlerimi.

Gökyüzü ona hayrandı adeta.
Güneş kıskanıyor, daha da çok parlamak istiyordu,
söndürmeye çalışıyordu güzelliğini.

Yıldızların onun için kaydığını bilse yarınlara,
bu kadar, bu kadar özgüvenle yürür müydü?
Kendini benim penceremden görse,
gelir miydi yanıma,
hiç gitmeyecekmiş gibi?

Yürüyemiyorum artık,
sarhoş olmuşum gözlerine.

Nereye gitti şimdi,
baktığı yeri cennet eyleyen ay yüzlü kız?