Ama keşke, belki…
Hep bizimle olan,
hep bizimle olacak olan
amalar, keşkeler, belkiler.
Bir dahası olmayan hayatın
Masamdayım. Masamda sarılı bir dal tütün. Çakmak yok!
Duvarda saatin tıkırtısı.
Kulağımda unutulmaya yüz tutmuş sesinin tınısı.
Başka masalara meze olan adın.
Adını kirletmeyen ben.
Bende kaldım.
Aşk çekilmiş çarmıha,
Secdede bir kadın,
Yakılmış bir genç, külleri savruluyor
Gözyaşımdan okyanuslara.
Aşk içimde bir ukde,
Bana bir aşk borçlusun.
Yaktığın gençliğimin hatırına,
Seni sevmemin uğruna.
Bana bir aşk borçlusun.
Verdiğin umutlar için,
Sen varsın, nice şiirlere ilham olan,
Ben varım, nice duygulara katil olan,
Biz varız, sonumuzun ne olacağını bilmeyen.
Sen varsın, işte umut dolu olan,
Ben varım, nefretine nail olan,
Ay yüzlü biri geçiyor güneşin altından.
Hayranlıkla seyrediyorum onu.
Hunharca yürüyor, aldırış etmeden gözlerimi.
Gökyüzü ona hayrandı adeta.
Güneş kıskanıyor, daha da çok parlamak istiyordu,
Nefret ettiğim duygulara komşuyum.
Kim kapımı çalsa, buyur ettim.
Gecenin bir vakti,
seni hiç duymadan özledim.
Duymadığım sesine yakışan
tüm tonları ezberledim.
Bu kimin üçgeni?
Cemal yazmış zamanında.
Bilmem Öklid falan,
Bu üçgenin açısı dar.
“Senin” diyorlar bana,
Avluda bir çocuk,
dünde kaybolmuş şekilde.
Yarınlar en sevdiği gün,
hayallerinin yeşermesi için.
Volta atıyor boş koridorlarda,
Günlerden seni bıraktığım günün akşamı.
Saati bilmiyorum, durdurdum.
Geceler ömrümden uzun,
Güneş hiç doğmaz olmuş.
Beynim bir çalkantı, aşk artık oyun, şiirler sahte. Renkler yok, göz görmüyor zaten.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!