Boşluğa Volta Şiiri - Arda Okşakli

Avluda bir çocuk,
dünde kaybolmuş şekilde.
Yarınlar en sevdiği gün,
hayallerinin yeşermesi için.

Volta atıyor boş koridorlarda,
yanında biri,
dertleşmeye bahane.
Güneşe sitem ediyor.
Kendini ısıtamazken
başkasını nasıl yakar?

Dünden konuşuyor,
daha da dünden,
en baştan…
Yarım kalmış bir sonsuzluktan.

Divane olmuş artık,
söz geçiremiyor kendine.

Kapatmış ardından kapıları.
Geçmişi unutmak için kapattığı kapılar,
geçmişin ayak izleri değil,
belki de geleceğin anahtarıydı.