Durdurduğum Saat Şiiri - Arda Okşakli

Günlerden seni bıraktığım günün akşamı.
Saati bilmiyorum, durdurdum.
Geceler ömrümden uzun,
Güneş hiç doğmaz olmuş.
Beynim bir çalkantı, aşk artık oyun, şiirler sahte. Renkler yok, göz görmüyor zaten.

Bir yalana inanmak için sabah oluyor.
Yalnızlığımın içerisinde kalabalık sesler;
“Günaydın oğlum, nasılsın dostum?” falan işte.

Aşk garip bir döngü:
Sev, mutlu ol, ayrıl, üzül diye devam eden.
Bir gün mutlu ol da takılacak bu döngü.
O zaman saatim çalışıp akrep yelkovanı kovalayacak.