Esat Anık Şiirleri - Şair Esat Anık

Farkında değilsin yıktığın yerin…
Bahçe mi kurusun, güller mi solsun?
Ne büyük yara bu, ne kadar derin;
Gönlüme vurduğun son darbe olsun.

Gül soldu, bülbül de ağlıyor işte!

Böyle birdenbire gidecek misin?
İki dargınlığın arası değil.
Gözümde, gönlümde bitecek misin?
Hoşça kal demenin sırası değil.

Yanımda değilsen ölürüm inan.

Sevdiğim gelmiyor,naz yapacakmış!
Başka başka yüzler yar oldu bana.
Hayalle avundum,şiirler yazdım
Şarkılar,türküler kâr oldu bana.

Kırılmış kalbimde sakladım onu.

Eskiden sen vardın
Yine sen olacaksın
Baş tacım göz nurum
Kalbimde kalacaksın

Kıyamet kopsa da

Minicik bir tohumken gizlendiği topraktan
Ekin başak verirken, ben seni düşünürüm.
Mânevî âlemdeki o sırlar perdesinin
Arkasını görürken, ben seni düşünürüm.

Önce mevsimler geçer, sonra yapraklar solar.

Yürümekte olduğum
Şu hayat yolunda;
Arada bir durup etrafıma bakıyorum.
Bir güher gibi parlıyor anılarım.
O anılar ki,
Yolumu aydınlatan yıldızlar misâli..

Bilemiyorum neden, bu hisse nerden vardım?
Gece rüyalarıma gelmesen de olurmuş.
Seni önce ellere, sonra kalbime sordum;
Fazla önemi yokmuş, olmasan da olurmuş.

Hayat güzel gelir mi ağlayıp gülmeyene?

Özlenen görünüp göze gelince
Gönül halden hale girmese olmaz
Sevdiğim yerlere basmasın diye
Kendini yollara sermese olmaz

Dolaşıp yollarda meclise girse

Özlenen görünüp göze gelince
Gönül halden hale girmese olmaz.
Sevdiğim yerlere basmasın diye
Kendini yollara sermese olmaz.

Dolaşıp yollarda meclise girse

Şu kalbim aşkınla senin ardından
Sökülüp giderse ne kıymeti var?
Gözyaşım çağlayıp seller misali
Dökülüp giderse ne kıymeti var?

Ne kıymeti var ki, paranın pulun?