Esat Anık Şiirleri - Şair Esat Anık

Eski zamanları özlerdi anam,
Babam methederdi..
'Eskiler şimdiden iyiydi ' derdi.
Küçük de olsa, harap da olsa
Herkesin bir evi vardı.
Bir camı mutlaka bahçeye bakardı.

Geceye ışıktı, parlar dururdu
Bir yıldız kaydı dün gece yarısı.
Komşuyu kıskandı ondan kudurdu
Eski kapıcının çapkın karısı.

Uzundu saçları, kısaydı aklı

Ne kadar gizlense de ay buluttan sıyrılır;
Gün gelir de hüzünler yüreklerden ayrılır.

Gönüllerde küçücük burukluk kalır elbet;
Elemlerin yerini sevinçler alır elbet.

Yazı dedik tura çıktı,
Ak dediler kara çıktı.
Kutu kutu para çıktı;
Ağlattılar şu milleti,
Mahvettiler memleketi.

Geçip giden zamana şöyle bakıyorum da…
Kendimde değilmişim, itiraf ediyorum.
Kaderimin önünde bir gül dalı misâli
Boşuna eğilmişim, itiraf ediyorum.

Hayat denen meçhulün kanmışım hîlesine,

O gençlik çağlarımız zamana yenik düştü.
Mâzîmizi anarak belki de yanacağım.
Ben sevdâna sarıldım, ümidi bırakmadım;
Hayatı yudumlayıp, seninle kanacağım.

Üzülme geçenlere, gönlünü hep ferah tut!

Altın gümüş sırmalarla
Oyalanmış kız cepkenin.
O sapsarı saçlarınla
Gölgelenmiş beyaz tenin.

Seher vakti yeller gibi,

Diyorsunki uzaktasın gözümden
Sor kendine ben gönlünde nerdeyim
Azimliyim Nuh Tufanı kopsa da
Ben hala o bıraktığın yerdeyim

Her gecenin sabahını sor bana

Asıvermiş mavzerini sırtına,
Alabacak, doru tayı fırtına..
Henüz gelmiş; otuz dokuz, kırkına
Gel efem de şu yaylalar şavkısın;
Sen dağların, tepelerin şâhısın..
.

Beyazları giyinmişsin üstüne
Kırmızı gül takıyorsun sevdiğim.
Öyle derin derin bakma yüzüme
Yüreğimi yakıyorsun sevdiğim.

Beğendiğin tüm şarkılar dillerde