Sahibi değilsin sevdiklerinin
Ait olduğun kadar terk edildin
Vazgeçtiğinde Sev-il-meyi öğrendin
Sahibi değilsin Sevdiklerinin
Ait olduğun kadar terk edildin
Sahip olamadığın kadar aittin
Verdin olmadı, Var-dın yâr; olmadı
Vazgeçtiğinde, vazgeçilemeyendin
Ne zaman geçtin, gitti baharın
Sahibin arar sahipsiz kimliğin
Yüzler yanıltır yüzsüzse aslın
Aynada yitip giden külâhın
Önünde tahttan düşen aklın
Suretin redd-i hüsrandır düşkünlüğüne
Sanma, sandığın sanrılar savunur seni
Sahi sahibi Sen misin?
Sahici, savunmasız sergüzeşt şahitliğin
Sahte Sen'ler sorgulamasa da seni
Sessizlikte sesin, susturur süslü saadetini
Gülüşünde seyre daldım kederini
Seyircisiz sahnede başrol senin
Yaşadığın ömürlük bir dram, senin için
Çok uğraştığın halde gizleyemiyorsun
Gülüşünde aydınlanır karanlık matemin
Saatler cansız, cam kırıkları gibi batar-ken
Düşlere...
Çığ olur sana susuzluğum
Boğazımda Çığlıklarım yudum yudum
Sen susarsın, aşk içen yeminler
Dar ağacında can verir
Şaşırdım nicedir halim;
Görmeyeli, görmez olmuş
Susmuş;
İşittiklerini, duymaz olmuş
Açmış;
Bağrı yanık sinesini, Közden olmuş
Senle olmuyorsa, çekip gitmek
Sende alıkonulmaktır sevmek
Hangi bilet, hangi yol siler izini
Geçtiğim şehirler, sende biterken
Hangi sınır, sınırlayabilir ki seni
Sende kaldı yüreğim
Söküp atabilirsen, bana da söyle
Terzi bile olsan söküp atamazsın
Dikiş tutmaz yüreğin
Kör olur, sevmiyorum diyen sözlerin
Sessizlikte büyür, sesim içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!