Seviyorum derken
Önce düşün, taşın, iyi bak kendine
İyi bak sevdiğine ki
Bir gün, sevmiyorum dediğinde
Sevdiğine...
Yürek, İstemediğinde bile
Yıllardır kendimi aradım
Boş sokaklarda,
Yalnızdım, seviyorum diyen
Duraklarda...
Beklemedim kimseyi,
Seni, beklediğim kadar...
Sevmiyorum seni
Duy da inan-ma
Görmediğin kadar,
Duymadığın kadar,
Hatta, "Seviyorum Seni!.."derken
Hücrelerin kadar...
Sigaramın bacası olmayan dumanı
Hayatımın öylece yaşayan, ıslanmamış limanı
Seninle dinecek susuzluğu kalbimin
Sensin hayatımın anlamı
Batışını seyrettim yıllarca, kızıl kıyamet cennetin içinde yanmadan kül oluşumu
Şimdi gidiyorsun, Durma git,
Beni benden aldığın gibi...
Seni de al git
Adanmış bir ruhun kefareti,
Hatırası kalsın, sende
Son dediğinde yeniden başlar hayat
Çaresizliğin en dibinde, karanlığın içinde
Aydınlanır sema, şimşekler çakar yüreğinde
Yağmur olur gözlerin, damla damla...
Can verir sana göz yaşlarında büyüttüğün kardelenler
Ekmek kuyruklarında bekleyen yoksul umutlar gibi
Bayatlamış bir sevdayı aç biilaç ısıtıp yiyoruz
Vuslat,
"Aşk" diyor manşette;
"Bulunmamak üzere kayboldu"
Sözlere inanma
Sözde yaşanmaz, sevgi
Değer verdiğin mum gibi erirken,
ışığında seni seyretmeye doyamıyorsa
Dönüşü olmayan bir yoldasın
Yapman gereken, öylece çekip gitmektir
Şu hayatta bilmediğim bir ben mi kaldım?
Ben miydim gülen, ağlayan halime?
Neşe ile şen, kirpiğinde yosun ile diken...
Göz pınar, gök deniz, inadına maviyken...
Şu hayatta bir kendimi sevemedim
Neyimle, ne için, ne kadar?
İnan bilmiyorum
Şu hayatta
Sorgusuz, sualsiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!