Yerle bir oldu hayal astarı nedamet
Yanık bir ses şafakta tan çığlık tezenesinde
Ahu ceylan bakışın nazarım, kopsun kıyamet
Mevta arafta ahı Nâr-ı Cehennem ateşinde
Yıkılsın ben bildiğim çınar, üstüme
Gafletin gamı, duysun bilmediğimi
İşittim şafak, vakti devrandır hilkatime
Kül olsun hezeyan, yanmadan olduğum
Cihan, katlime fermandır
Yıllarca bekledim seni
Senden habersiz, istedim seni
Görmedim, bilmedim
Sevdiklerim üzdü, severken beni
Ben aslında kimseyi sevmedim ki
Beni yoran sen değilsin inan
Yol yordam bilen iz bırakır
Giden izini gittiği gün aratır
Yolda kalan yorulur, yoluna taş bırakır
Gitmek için geldiğinde anlarsın
Unutma;
Yüreğimle sevdim
Nedensiz...
Yekten, beklemeden...
"Seviyorum"
Yarın, Dünde kaldı
"İstemiyorum seni"
Ya canım al, ya da canında can yap beni
Ya rüzgarım ol, ya da zemheride ısıt içinde beni
Hep söylerdin, yüreğimde atıyor yüreğin
Dert ortağım, derdin içinde dermanım sensin diye
Gözlerinde yaşattığın kadar ömürlük, sevemeyeceksin demiştim sana
Yürüyorum sensiz gecede
Karanlığın üstüne üstüne
Ay iniyor gözlerine
Biliyorum ne onla
Ne de onsuz olmuyor işte
Zalim
Var mıdır affı ihanetin?
Kirlendiyse günahla masumiyetin
Hükümsüz de olsa kefaretin
Kırılan ışığın yansımasıydı gözlerin
Zaman,
Geç kalmışların elinden kaçırsa da kaybedişleri
Mazi,
Bırakmaz elinden kaçırdığın durakları
Ve,
Hiçbir dönüş geri getirmez yerinde sayanları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!