Tetikçi Umutlarım Şiiri - Ertan Hurmanlı

Bağışladım ruhumu zamansız hudutlara,
Doğmamış dünyaların sancısını çekerim
Gölgesi düş-mez oldu yıldızların sulara
Güneşi kanatarak doğan bir şafağım,
Gün-eşime yanarım

Kör bir ressam çiziyor ışıksız geceleri
Sırlı bir ayna tuttum, kim görecek saklımı?
Benliğin sofrasında şarap ettim aklımı
Kadehimde çırpınır çaresiz martı sesim
Kan-a-dı-ma susarım

Aklımın şakaklara vuran her vuruşunda,
Damla damla eriyen buzullar gibi aklım,
Bir sırrım var içimde, asırlardır yasaklım
Nabzımda atar durur benliği yitik atışlarım
Ben-de değilim

Yeryüzünde sürgün yiyen bir kentim
Demirci örsünde dövülürken kainat,
Kendi karanlığının ateşini eken beşerim
​Umutları astığım intihar meleklerim

Hangi yıldıza uzansa boynundan kırılıyor.
Ben ki yeryüzünde sürgün yiyen bir kentim,
Sokaklarımda her gün binlerce umut vuruluyor.
Sıksa da urganı TETİKÇİ UMUTLARIM
Maviye aç-ılan yeşil bir ummanım