Ersin Kurt Şiirleri - Şair Ersin Kurt

Berrak ve bulanık
Duygu ve mantık
İyi ve kötü
Cinlik ve saflık...
Ne taraftan baksam yanıldım,
Yakıldım,

Doğumunla hafif bir yükten kurtuldu annen
Hemşirelerin tavsiyesiyle
Önce seni kısa süre emzirip
Sonra kargaşanın kucağına attı
Ve bunu asla yadırgamadı kimse

Nice üzgün perküsyon gibi ritmi tutturamadı kalbim
Herkes, ceza sahamda unutturdu kendini
Yelkovana mıknatıs attım dursun diye saatler
Yok yere örselenmek en büyük meziyetim

Çabuk evrildik
Çoğu şarkılaştı şiirlerin
Bakışlar uzak artık samimiyetten,
Başkalaştı
Davetsiz süzüldü bahçemize zaman
İp atladı çocukluğumuzla, seksek oynadı

Şimdi değilse de ileride anlayacağım
Babamdan aldıklarıyla
Cömertlik gösteriyor devlet
Dar gelirliler ev kurası için
Bir umut noterli salonlara gidiyorlar
Zengin olsam asla oturmayacağım evimizin bahçesinden

Sana gelebilmek pahasına
Bir kâğıt gibi
Orta yerinden yırtıp attım gururumu
Çapraz sorguya aldım vicdanımı
Kör ışıklar altında
Afili yalnızlıklarımdan geçtim

Yanlışlarımın sarmalında hayli yıpranınca
Yıldızları kılavuz edindim kendime
Öyle bir parladı ki umutlarım sanırsın zümrüt
Çürümüş balıkçılları sahile gömdüm sabahın serininde
Eve dönerken, anlamsız bir şekilde
Hoşuma gitti yine ismini söylemek

Karamsarlığımdan dolayı suçlayamazsınız beni
Bilmiyorsunuz!
Sabahın omuzlarımda soluklandığı bir gün,
Ayrık otları,
Köşe bucak sardılar hayal tarlalarımı

Tut ki katran karası bir gece
Heceler şiirden taşıyor
Kabına sığmıyor için,
Yola vuruyorsun kendini
Bavulun sokağa gerdan kırıyor.

Önce yalnızlık vardı
Yıllardır süregelen
Usul usul aranış sızdıran bir derin çatlak.


Sonra hükmedemedim