Her kırılan dal gibi, iki de bir kırılma
Gönül kıran çok olur, yarısına aldırma
Vefasızlık çığ gibi, her geçen gün artıyor
Birkaç dost yeter bize, gerisine aldırma…
Olgun yaşta yeni bir, kursa falan katılma
Her saz akort olur da, dilin akordu zordur
Kulağın duymuyorsa, sazlar akort edilmez
Konuşurken acı söz, gönüllere dokunur
O acıyı duymadan, söze hâkim olunmaz.
Onu bunu suçlayıp, kimse mutlu olamaz
İlim aklıselimdir, sanat güzelliğimiz
İnanç ise azalmaz, gönül zenginliğimiz
Bunları inkâr etmek, bazen sefilliğimiz
Bazen de utandıran, garip rezilliğimiz.
İlim aklın motoru, pusulası, dümeni
Hayatın yükünü, taşırken insan
Her zaman sevgiye, neşeye muhtaç
Gücenme kimseye, ömür çok kısa
Güler yüz, tatlı dil, başımızda taç.
Eğlenmek güzeldir, herkese lazım
Hep ben derse birisi, sohbetin tadı kaçar
Dinleyen insanlarda, gizli bir telaş başlar
Bazıları konuyu, bir anda değiştirir
Bazıları da hastam var deyip uzaklaşır…
Duygularla algılar, birbirine karışır
Geçen zamandan daha hızlı neler yitirdik?
En değerli dostları, gizemli sohbetleri
Albenili sevinci, neşeli gezileri
Karşılıklı güveni, hoş görü yarışını...
İkide bir tenkidi, tükenmez tartışmayı
Fazla dert dinleme, dinlediğinin yarısını duyma
Kendin de her şeyi dert etme, dert ettiklerini fazla anlatma
Neşeli insanlara yaklaş, kendi neşenle onlara katkıda bulun
Şarkı söyleniyorsa, bildiğin şarkılara sen de katıl
Sofraya oturunca ekmeği sen kes, bardaklara suyu sen koy
Çorbada tuzun bulunsun, yediğin lokmayı hak etmelisin
Her gün yeni bir şiir ve şarkıdır İstanbul
Harikadır İstanbul, görmedinse gidip gör
Görüp şehri sevmeyen, aslında bir bakar kör
Ömür boyu sevip de, nimetinden haz alan
Artık bıktım diyorsa, o ruhsatlı bir nankör.
Her gün yokuş çıkılmaz, çukur hendek aşılmaz
Sınırsız sorunlara, asla çare bulunmaz
Sözün bittiği yerde, bence herkes susmalı
Sevgisiz biten işler, fedakârlık sayılmaz…
Yarım ağız davette, “gelme istersen” vardır
Hak edene hakkını er geç birisi verir
Her insan ömür boyu, binlerce sorun yaşar
Bazılarını çözer, bazısı acı verir
Hak ettiği bir şeyde, hakkını alamamak
Bazen de deli eder gibi üzer insanı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!