Gerçek dostlar, Milli Takım gibidir
Birisi eksilse, takım yenilir
Gücenme, kıskanma, onlarda yoktur
Haklarında her şey, iyi bilinir.
Yaptıkları her jest, mutluluk verir
Ey dost
Geri kalan ömrünün, her saati kıymetli
Bazen saat kaç diye bile bakmamalısın
En kıymetli zamanı, kuruntular bitirir
Uçup gider bir ömür, tartışmayla geçerse.
Ben bu şehri gece gündüz düşlerken
Ayrılınca her saniye özlerken
Boş verip de seyahate çıkamam
Bu şehirden ayrılmaya kıyamam
İstanbul’u başka yerde bulamam.
Bu dünyada güzelim, İstanbul’da yaşarken
Ömrü çabuk bitirip, nasıl göçüp gidersin?
Dikkat et mutlu yaşa, hiçbir şeye üzülme
Yoksa bu güzel şehri, ahirette özlersin…
Doyulmuyor bu şehre, her semti ayrı dünya
İlk görüşte yakışmışlar sanılır
Görünüşe aldananlar yanılır
Oysa huyda gerek, asıl yakışmak
Mutlu çiftler saygı ile anılır…
Damak zevki çok farklıysa sorun çok
İstanbul’a Kadıköy, ne de güzel yakışır
Onlar iki âşıktır, hep göz göze bakışır
Bir martının sevgisi, bu sevgiye karışır
Gidip gelen gemiler, birbiriyle yarışır…
Kadıköy’de binlerce, gül bahçesi olmalı
İ İstanbul sevgisinde, yaşamanın tadı var
S Sanatın her yerinde, en çok onun adı var
T Tarihte başköşede, her sayfada yeri var
A Aşkın en güzelinde, İstanbul’un sesi var…
N Ne kadar çok sevilir, yaşayana sormalı
B Bütün geri dönüşler, İstanbul’a olmalı
Acı çeken insanlar, neden sana kızıyor?
Senin suçun sevgiye, aşka adres olmak mı?
Seven insan aşkını, bu şehirde kaybetse
Buna sebep kader mi, İstanbullu olmak mı?
İstanbul aldırma sen, sana sitem edene
Hoş görmek iyi de aşırısı zora sokar değil mi?
Pirinç’e giderken evdeki bulgurdan oldurur
Hep hoş görülmeye alışan huysuz ve geçimsiz
An gelir bütün güzel çiçekleri bir anda soldurur…
Cimrileri hoş gördük, cüzdanımız boşaldı
Hoş görüşü az olan, insanlara dikkat et
Onların dostlukları, tüyden daha hafiftir
Dargınlıkla beslenir, deli dolu yaşarlar
Onlar için sadece, kendileri zariftir…
Zor durumda olmanı, hiçbir zaman görmezler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!